ها! می­روم از این منِ خاکی رها شوم

من زاده زمینم و تا عرش می­روم

ها! می­روم مسافر ام القری شوم

ها! می­روم هرآینه در سرزمین نور

با جلوه­های روشن عشق آشنا شوم

این چند روز فرصت خوبیست تا که من

از چند سال بندگی تن جدا شوم

تا نقطه عروج دل خویش پرکشم

از خود جدا شوم همه محو خدا شوم

با جامه­ای سپیدتر از بخت آفتاب

از تیرگی، از این همه ظلمت رها شوم

لب را به ذکر قدسی لبیک واکنم

با اهل آسمان و زمین همصدا شوم

در لحظه طواف بگردم به گرد یار

سرگشته چون تمامی پروانه­ها شوم

در جستجوی زمزم جوشان عاشقی

از مرده تا صفا بروم، باصفا شوم

حرف تمام شعر همین بود، اینکه من

در خود فرو بریزم و از نو بنا شوم